Annesi her yıl doğuruyordu ama kardeş sayısı değişmiyordu… ‘İnsanlar yalan söyler, DNA söylemez…’

class=”medyanet-inline-adv”>

“Gidiyoruz”, Bob Bryntwick’in çocukluğunda her yıl birkaç kez duyduğu bir kelimeydi. Ailesiyle Montreal’de yaşayan Bob, bazen geceleri okuldan konuta döndüğünde eşyalarını evlerinin bahçesine dağılmış halde buluyordu. Bu manzarayı görünce annesinin gene kirayı ödemediğini anlıyor, umursamadan eşyalarını topluyor ve değişik bir mahallede taze bir giriş yapmak, taze bir mektebe gitmek, dost edinmek amacıyla zihinsel olarak hazırlanıyordu.

Şimdilerde 73 yaşlarında olan ve Toronto’da yaşayan Bob’un o zamanlara ilişkin anıları silik olsa da annesinin derhal her yıl bir bebeği bulunduğunu oldukça net hatırlıyordu. Anası neredeyse 10 yıl süresince devamlı doğum yapmıştı fakat hayatlarını hep beş kardeş olarak sürdürüyorlardı. Bob, taze doğan bebeklerin, daha çok birkaç hafta sonrasında konuttan gittiğini düş meyal hatırlıyordu. Fakat yakın vakte kadar asla kimse, ona ve kardeşlerine ne işe yaradığını açıklamamıştı.

class=”medyanet-inline-adv”>

Son bebek, Bob 9 yaşlarındayken geldi ve gitti. Kısa zaman sonrasında Bob’un bebeklerle hatıraları da silindi. Ne var ki uzun seneler sonrasında aile maziyi kayıtlarına ulaşılabilen bir sistem olan Ancestry’e bir tüp tükürük gönderdiğinde, kimi zaman yadsınamaz gerçeklerle yüz yüze kalacaktı.

BROOKLYN’DEN SHARON JOSEPH

Bob’un anası ardarda doğum yaparken kilometrelerce uzaktaki Eleanor ve Alex Joseph’in ana baba olma umutları, her düşükle birazcık daha azalıyordu. Brooklyn’de yaşayan orta derslik bir Yahudi çift olan Joseph’ler çocuk edinmeyi de denemişti. Sadece bu gayret, 1940’larda New York’taki Yahudi ailelerin yalnızca aynı da diyebileceğimiz tıpkı dinden bebekleri çocuk edinebildiği bir sistem sebebiyle neticesiz kalmıştı. 

1950’ye gelindiğinde bütün seçenekleri tüketmiş olan çift, öneri amacıyla sülale hekimlerine başvurusunu yaptı. Tabip onlara, Montreal’de çocuk edinme işlemlerini kolaylaştıran bir meslektaşından bahsetti. Derhal Montreal’deki hekimi aradılar ve bir bebeğin olumlu oldukları haberini aldılar. Bunun üstüne Joseph çifti derhal Quebec’e gitti; şahıslarını bekleyen bebeği alarak Brooklyn’e döndüler.

Küçük kızın ismini Sharon koymaya sonuç vermişlerdi. Hemen 71 yaşlarında olan ve Tampa’da yaşayan Sharon Coppola’ya barkı da adı verilen ailesi muhteşem bir yaşam sundu. Bir mektepde yardımcılık meydana getiren anası düşünceli bir hanımdı; tesisatçı olan babası ise sevecen ve tatlı bir insandı.

class=”medyanet-inline-adv”>

Alex Joseph, senelerdir gizledikleri gerçeği, Eleanor’un 1989’da yaşamını kaybetmesinden sonrasında deklare etti kızına… Sharon, “Cenazeden sonrasında yanıma geldi ve ‘Sana söylemem ihtiyaç duyulan bir şey var. Senin bir ikiz kardeşin var’ diye açıkladı” diye söyledi o günü. Sharon o sırada 39 yaşındaydı…

Babası, Sharon’a çocuk edinilmesinden kısa bir zaman sonrasında doğduğu hastanede vazife meydana getiren bir yenidoğan hemşiresinden aldıkları mektubu gösterdi. Mektupta ikinci bir bebekten bahsediliyor ve onu çocuk edinen ailenin soyadı ve adresi de mekan alıyordu. Alex Joseph, Sharon’a kendinin ve annesinin, ona mektuptan yada kız kardeşinden bahsetmemeye ant ettiklerini söylemiş oldu.

Özü de ikiz olan Alex Joseph, ikizi bulunduğunu bilselerdi iki bebeği de çocuk edineceklerini sav ediyordu. Sadece kuzeni, Sharon’a ebeveyninin çocuk edinme işleminin harcamalarını karşılamak amacıyla büyükanne ve büyükbabasından yüksek oranda borç aldığını söylediği amacıyla, Sharon babasının bu kelamlarını şüpheyle karşıladı. İkinci bir çocuk amacıyla ödeme yapmalarına imkân olmadığını biliyordu.

class=”medyanet-inline-adv”>

Gerçeği öğrenen Sharon, kız kardeşini bulmak amacıyla inceleme halletmeye başladı. Sadece çocuk edinen ailenin soyadı ve adresinden tekbir netice çıkmadı. O vakitler web de oldukça yaygın değildi. Ne var ki 2013 yılına gelindiğinde taze teknolojiler meydana çıkmıştı ve artık bir hısmı bulmak posta yöntemiyle DNA emsali göndermek kadar basitti. Nihayet ikiz kardeşini bulabileceğini düşünen Sharon, Ancestry veri tabanına katıldı. Keşifleri onu da Bob benzer biçimde asla beklemediği bir yöne götürecekti.

BULDUĞU ŞEY DAHA ŞAŞIRTICIYDI…

Montreal’de yaşayan Reissa Spier çocuk edinildiğini biliyordu fakat detaylara yargıç değildi. Bilmiş olduğu kadarıyla, Kanada Kraliyet Hava Kuvvetleri gazisi olan babası Saul ve muhasebeci olan anası Rose, İkinci Yerküre Savaşı’ndan sonrasında kısırlıkla savaşım etmişti. Bu savaşım başarısız olunca, 1951’de Reissa’nın abiniz, üç yıl sonrasında da Reissa’yı çocuk edinmişlerdi.

class=”medyanet-inline-adv”>

Reissa, 51 yaşlarında göğüs kanseri tanısı aldığında, kendini atalarını araştırmaya götürmüş olan bir yola girdi. Kızının da rahatsızlık rizikoyu taşıyıp taşımadığını heves ediyordu. Bu nedenle doktorundan yüksek kanser riskini gösteren bir genetik mutasyonu kontrol etmesini istedi. Zira Aşkenaz Yahudisi bayanların bu mutasyonu taşıma ihtimali oldukça daha yüksekti. Sadece Reissa’nın çocuk edinilmiş olması işi zorlaştırıyordu. Göğüs kanseri olan birinci aşama bir hısmı bulunduğunu kanıtlaması gerekiyordu fakat akrabalarını asla tanımıyordu.

On yıl sonrasında Reissa, tükürük analiziyle sıhhat ve soy vaziyetine bağlı tespitler meydana getiren bir şirket olan 23andMe’nin reklamlarını görmeye başladığında neredeyse akrabalarını arama gayretlerinden vazgeçmişti. Eşi ona 62’inci doğum gününde bir çözümleme kiti armağan etti.

class=”medyanet-inline-adv”>

Neticeler vardığında Reissa mutasyonu taşımadığını öğrenince rahatladı. Bulmuş olduğu şey ise oldukça daha şaşırtıcıydı. İlk ilkin genetik olarak Yahudi olmadığını öğrendi. Sonrasında da Rene Holm isminde bir kız kardeşi bulunduğunu…

13 AY SONRA GELEN MUCİZE

Rene, devamlı kardeşleri olmasını düş ederdi. Ufak bir kızken, onu çocuk edinen ailesine bir kız kardeş amacıyla yalvardığını oldukça net hatırlıyordu. Sadece devamlı “Katiyen olmayacak” cevabını alıyordu. Rene, anası June ve babası Sam’in niçin bir biyolojik (dirimbilimsel) evladı olmadığını bilmiyordu. Neden ne olursa olsun June, “Senin amacıyla oldukça para ödedim” demişti kızına.

Işıltılı güzelliğine karşın sert bir kişiliğe haiz olan June, Rene’e kesinlikle sıcak davranmadı. Sam’le evlenmek amacıyla Yahudiliği seçen June, Rene bebekken kocasını terk etti ve kızıyla beraber Massachusetts’e gitti. Rene’i burada tarafından ailesinin yanına bırakıp ortadan kayboldu.

On yıl sonrasında geri vardığında, Rene annesinin dönüşüne pek sevinmemişti. June’un dengesizliğinden bunalan Rene, biyolojik (dirimbilimsel) ana babasını heves etmeye başladı. June, devamlı Rene’in biyolojik (dirimbilimsel) annesinin diğer evladı olmayan genç, zavallı, evlenmemiş bir karı bulunduğunu söylerdi.

Rene’in evlatları 2015 senesinin Analar Günü’nde ona bir 23andMe çözümleme kiti armağan etti. Ancak Rene meydana çıkabileceklerden korkmuş olduğu amacıyla kite neredeyse bir yıl süresince elini bile değdirmedi. Nihayet analizi yapmış olup gönderdiğinde ise tekbir manalı netice bulunamadı. Ta ki 13 ay sonrasında biyolojik (dirimbilimsel) kız kardeşi Reissa’dan bir bildiri meydana kadar…

Rene ve Reissa’nın hem annelerinin hem de babalarının aynı da diyebileceğimiz tıpkı olması, iki hanımı şaşırttı. Reissa, “Bu çift birlikteydi, bir kız evlatları oldu ve onu evlatlık verdiler. Ve iki buçuk yıl sonrasında şimdi bile beraberler – ve sonrasında beni de mi evlatlık verdiler?” diye düşündüğünü belirterek, “İkimiz de bu izahta bir tuhaflık bulunduğunu düşünüyorduk. Niçin bu tarz bir olay yapsınlar ki?” kelimelerini kullandı.

Biyolojik (dirimbilimsel) ana babalarının beraber olmaya devam ettikleri halde niçin çocuklarını evlatlık verdiklerini hayal etmeden edemiyorlardı. Peşinden DNA ağlarını genişletmek isteyen Reissa, 2018 baharında Ancestry’ye giriş yaptı. Neticelerini aldığında da Bob Bryntwick ile bağlantı kurdu.

ORTAK NOKTA ANNELERİYDİ

O güne kadar birbirlerinin varlığından bile haberdar olmayan kardeşler ağır ağır ortak sülale ağaçlarını oluşturuyorlardı. Reissa ve Rene 2016’da eşleşti. Bir yıl sonrasında da Bob ve Sharon birbirlerini buldu. Ondan sonra da Reissa ve Bob eşleşmesi gerçekleşti. Dördünün de biyolojik (dirimbilimsel) anası aynı da diyebileceğimiz tıpkı şahısdı: Ana Chop Bryntwick.

Ana, 1914 senesinde Manitoba’da Ukraynalı bir Katolik ailenin evladı olarak yerküreye geldi. 13 kardeşle bir çiftlikte büyüdü ve tekbir vakit mektebe gitmedi. Bob onu, konut haricinde çalışmayan, yemek pişirmek, paklık yapmak ve evlatlarının giysilerini dikmekle meşgul olan bir karı olarak tanımlıyor.

Yukarıda da diyebileceğimiz benzer biçimde Bob, beş çocuklu bir konutta büyüdü. Ana’in ilk ve tek kocası Alex Bryntwick’deri olan ilk evladı Ed, 1939’da dünyaya geldi. Kısa zaman sonrasında Alex, Ana’i terk etti fakat kesinlikle yasal olarak boşanmadılar. Peşinden 1946’da Ana’in adam arkadaşlarından birinden olan Ann yerküreye geldi. Ortanca çocuk Bob 1948’de dünyaya geldi. 1949’da ve 1956’da da Barbara ve Michael yerküreye geldi.

Bob, Barbara ve Michael’a babalarının “Mike” olarak da anılan Max Mitchell oldukları söylendi. Montreal’de yaşayan Max, kesinlikle uzun zaman yanlarında kalmıyor, her yıl birkaç hafta hayatlarına girip çıkıyordu. Max, her vardığında ufaklıklara şeker ve armağanlar getirir, kimi zaman de onları günübirlik seyehatlere götürürdü.

Annesi her yıl doğuruyordu ama kardeş sayısı değişmiyordu... ‘İnsanlar yalan söyler, DNA söylemez…’

ÇOCUK BAŞINA ON BİN DOLAR ALIYOR’

Kardeşlere bakılırsa, Max ve Ana’in neredeyse on yıl devam eden ilişkileri süresince daha çok çocuk yerküreye geldi. Bob, bugünden geriye baktığında, “Fazlaca küçüktüm ve annemin bebek maliki olmaya devam etmesinin sebebini anlamıyordum” diye açıkladı. Abisi Ed’in kendine öteki bebeklerin diğer ailelere satıldığını söylediğini de hatırlayan Bob, “’Max çocuk başına 10 bin dolar alıyor’ demişti” diye söyledi.

Çok yoksul bir yaşam ömür sürdüklerini dikkat çeken Bob ve Barbara’ya bakılırsa, annelerinin bebekleri satmak amacıyla devamlı gebe kalması düşüncesi çok anlamlı. Üstelik Ana ve Max’in yapmış olduğu şey, 1950’lerde Quebec’te yaşa dışı değildi. O yıllarda ne Kanada ne de ABD bebeklerin satışlarını yasaklayan federal yasalara sahipti.

Quebec’i bebek ticareti amacıyla ideal bir mekan şekline getiren birkaç unsur vardı. Quebec Üniversitesi’nde gün profesörü olan Magda Fahrni’ye bakılırsa husus, o yıllarda uygulanan karmaşık toplumsal rahatlık sisteminden kaynaklanıyordu. Sistemin bir bölümü devlet eliyle yönetim edilirken, bir bölümü da dini kuruluşlara asılı hususi kuruluşlardan oluşuyordu.

Nüfusun çoğunluğu Katolik’ti ve yaşamını kilisenin belirlediği kurallara bakılırsa yaşıyordu: Kürtaj yasaktı, evlenmeden çocuk maliki olmak ise asla hoş görülmeyen bir vaziyetti. Dolayısıyla kiliseden bağış almak istemeyen bekâr gebeler amacıyla en ergonomik çare sağlık şartları tedirgince merdiven altı kliniklerinde doğum yapmış olup evlatları brokerler, hekimler, avukatlar, din erkekleri yöntemiyle satmaktı.

EVLAT EDİNİLECEK YETERLİ SAYIDA YAHUDİ ÇOCUK YOKTU

İkinci Yerküre Savaşı’ndan sonrasında, Kanada ve ABD’de çiftlere çocuk maliki olmaları yönünde kuvvetli bir sosyal baskı vardı. Evlatları olamayan çiftler amacıyla çocuk edinmek popüler bir seçenekti. Çocuk edinmek isteyen oldukça çok Katolik sülale olmadığından, kilise denetimindeki yetimhaneler fazla kalabalıklaşmıştı.

Yelpazenin öteki ucunda ise çocuk edinilecek kafi sayıda Yahudi çocuk yoktu ve Şimal ABD’da çocuk isteyen oldukça çok Yahudi çift vardı. Sadece Quebec’te değişik bir dinden bir evladı çocuk edinmek kanun dışıydı, bundan dolayı dengesizlik bir talep ve başvuru problemi yarattı.

Hamilton’daki McMaster Üniversitesi’nde gün profesörü olan Karen Balcom, o dönemdeki tabloyu, “Yahudi olan ve öyleymiş benzer biçimde görünebilecek çocuklar ayrıcalıklı görülüyordu ve başvuru ediliyordu” sözleriyle özetledi.

Çocuk edinilecek Yahudi bebek sayısının niçin yetersiz oldukları ise belirli değil. Ottawa Üniversitesi’nde Quebec’teki Yahudi cemaatini inceleyen gün profesörü Pierre Anctil, bunun kültürel farklılıklardan kaynaklanabileceğini söylemiş oldu. “Dönemin Yahudi cemaatinin Katoliklerden oldukça daha liberal görüşlere haiz bulunduğunu düşünüyorum” diyen Anctil, Yahudilerin doğum denetim yöntemlerine ve korunaklı kürtaja daha iyi erişiyor olabileceklerini belirtti.

Bu vaziyet karaborsa operasyonlarını oldukça kârlı bir hale getirmişti. 1950’lerin ortalarındaki havadislere bakılırsa, bir bebeğin satımı 3.000 ila 10.000 dolar içinde değişiyordu ve analar bu paradan neredeyse asla alamıyor, aracılar kazanıyordu.

Bryntwick’lerin evlerine ne kadar para girmiş olduğu yada Ana’in doğurduğu çocuklar karşılığında alınan paraların iyi mi dağıtıldığı belirsiz olsa da son DNA testleri, Ana ve Max’in Ağustos 1949 ile Nisan 1957 içinde altısı çocuk edinilmiş minimum sekiz evladı bulunduğunu gösteriyor.

‘EVLATLIK ÇOCUKLAR EN ŞANSLILARIYDI’

Ana ve Max’in arası son bebekle beraber bozulduktan sonrasında konutta kalan çocuklar amacıyla yaşam epey zorlaştı. Barbara, “Diğer ailelere satılan çocuklar, yaşayan en talihli çocuklardı” diye açıkladı ve ekledi: “Biz geride bırakılanlar, aç kaldık, üşüdük, dövüldük.”

Max, Bryntwick’lerin hayatından çıktıktan dokuz yıl sonrasında Ana sütun kanserinden öldü ve beş kardeş tarafından yollarına gitti. Ed 1990’da aynı anası benzer biçimde sütun kanserinden öldü. Ann ve Barbara, otostopla gittikleri Columbia’da genç yaşta evliliğe ilk adımını attı ve oldukça geçmeden boşandı. Ann, 2016 senesinde karaciğer sirozundan öldü. Bob, Montreal’de kaldı, üniversite okudu ve evliliğe ilk adımını attı.

Anaları öldüğünde 10 yaşlarında olan Michael, Quebec hükümeti tarafınca yönetilen Weredale Yetimhanesi’ne gönderildi. Hemen 65 yaşlarında olan Michael, Toronto’da yaşıyor.

Michael, anasına atıfta bulunarak, ”Beni hakkaten kurtaran onun sevgisiydi” diye açıkladı. “Hayatım süresince yanımda taşıdığım şeydi. Başıma gelen fena birşeyleri atlatabildim bu sebeple sevgim vardı.”

Annesi her yıl doğuruyordu ama kardeş sayısı değişmiyordu... ‘İnsanlar yalan söyler, DNA söylemez…’

Grafik: Harun Elibol

DNA YALAN SÖYLEMEZ

Bob’a büyürken söylenenlere karşın, Max onun biyolojik (dirimbilimsel) babası değildi. Reissa, Ancestry üstündeki genetik eşleşmelerinde “kardeş” değil “yakın hısım” olduklarını görmüş oldu ve Bob’un değişik bir babadan olan üvey kardeşi bulunduğunu anlamış oldu. Reissa, “Bob’a değişik bir babası bulunduğunu dile getirmek zorunda kalan bendim” diye açıkladı. “Güç bir konuşmaydı.”

Reissa, 2018 yazında Ancestry’den diğer bir “yakın hısım” bağlantısı bulunduğunu öğrendi. O bireyin ismi David J. Mitchell’dı. David’in genetik haritasını dikkatle inceleyen Reissa, onun da aynı Bob benzer biçimde üvey kardeşi bulunduğunu anlamış oldu. Reissa, David’i korkutmak istemiyordu. O yüzden şüphelerini asla çalışmaya karıştırmadan ona bir not gönderdi. Sadece genetik bağlantılarına baktığında David’i de gerçeği anlayacağından emindi.

Reissa, bu mevzusu, “İnsanlara hep aynı da diyebileceğimiz tıpkı şeyi söylüyorum: DNA yalan söylemez, insanoğlu yalan söyler” sözleriyle özetledi.

Birkaç hafta sonrasında telefonda konuştuklarında Reissa, David’e aynı da diyebileceğimiz tıpkı babaya haiz olduklarını söylemiş oldu ve David’in Max’in Katolik kadınından olan sekiz çocuğundan biri bulunduğunu öğrendi. David, o yaşına kadar, babasının diğer bir yaşamı olduğundan asla şüphelenmemişti. Hatırlayabildiği kadarıyla, anne babaları birbirini oldukça seviyordu.

Reissa, David’den kontakt bilgilerini kardeşlerine iletmesini istedi ve onlarla da konuşmak istediğini söylemiş oldu. Sadece öteki çocuklar buna sıcak bakmadı ve kontakt oluşturmayı reddetti.

AÇIKLANAMAYAN BİR YIL VAR

Sonunda kardeşlerden beşi buluştu ve maziyi söylediler. Reissa, Bob’a, “Sen her şeyin anahtarıydın,” diye açıkladı. Reissa dışındaki bütün evlatlık kardeşleri benzer biçimde tek çocuk olan Bram, ancak bir çocukluk geçirdiğini ve kardeşlerin arkadaşlığını özlediğini söylemiş oldu.

Çocukluk travmalarını atlatamayan Barbara, taze kardeşlerini tanımakla ilgilenmediğini açıkladı. “Artık fena hatıraları olan ihtiyar bir kadınım” dese de Reissa’nın bir bağ oluşturmak umuduyla gönderilmiş olduğu ısrarlı ve içten e-postaları nihayet Barbara’yı da ikna etti. Hemen, 40 yıldan çok bir vakittir konuşmadığı Michael da içinde olmak suretiyle bütün kardeşleriyle bir ilişkisi var.

Kardeşlerin toplanmasından sonrasında iki şahıs daha meydana çıktı. 1952 doğumlu Naomi ve 1955 doğumlu Jon. İkisi de Yahudi barklar da adı verilen aileler tarafınca çocuk edinilmişti. Bob, Ana’nin 1949’dan 1957’ye kadar her yıl bir evladı olduğuna ant ediyor. Bundan dolayı halen açıklığa kavuşmamış olan 1953 senesinde doğan bir kardeş daha oldukları düşünülüyor.

Kardeşler arasındaki bağlar seneler arasında sağlamlaştı ve 2019 yılından bu yana görüşmeleri sıklaştı. Şu anda 60’larında ve 70’lerinde olan kardeşlerin bir çok, birbirlerini bulmanın kaderlerinde yazılı bulunduğunu düşünüyor. Michael’ın deyişiyle, “Hepimizin yeniden karşılaşması, olacağını bildiğim bir şeydi.”

Washington Post’ta mevcut olan ‘DNA Doesn’t Lie. People Lie.’ başlıklı haberden derlenmiştir.

DİĞER HABERLER

YORUMLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Instagram

GÜNDEM HABERLERİ