Milyonlar kaçıyor ama yüz binler geri dönüyor! ‘Başka ülkede yapamıyoruz, artık korkmuyoruz…’

class=”medyanet-inline-adv”>

Bir ay evveline kadar rahatlık arasında bir hayat devam eden milyonlarca Ukraynalı, Rus işgalinin başlamasından sonrasında doğup yetiştikleri yerlerini bırakıp, birkaç parça elbise ve kıymetli eşyalarını çantalara atıp, ülkelerini terk etmek mecburiyetinde bırakıldı. Şehirlerde susmadan çalan hava saldırısı sirenleri ve gece gündüz devam eden bombardımanlar onlara gitmekten farklı bir yol bırakmadı.

Birçoğu sıkıntılı prosedürleri aşıp minimum üç-dört gün devam eden yolculuklardan sonrasında Polonya’ya ulaşabildi. Artık farklı bir ülkede mülteciydiler! Geçen zaman süresince savaşın dayattığı bu taze hayatlarına alışmak isteseler de bir çok bunu bir türlü başaramadı.

Hem Ukrayna’dan gelen fena bilgiler hem de memleketleri bu haldeyken firar etmiş olma duygusu pek çoğuna ağır geldi. Kimileri fazlaca düşündü ve bir yargı verdi: “Hemen geri dönme vakti!”

class=”medyanet-inline-adv”>

SAVAŞ KARANLIK YÜZÜNÜ YİNE MASUM İNSANLARA GÖSTERDİ

Harp bir kez daha gösterdi ki her ne olursa olsun en büyük yarayı suçsuz insanoğlu alıyor. Binlerce can kaybı, yaralanma ve fizyolojik yıkımın birlikte mecburi göç de savaşın en ağır gerçeklerinden. Yakın tarihe gördüğümüzde da bu vaziyetin toplumlar üstünde bıraktığı ağır tesiri fazlasıyla gördük.

Afganistan, Irak ve Suriye’de cenk sebebiyle milyonlarca kişi yurtlarını terk etmek mecburiyetinde bırakıldı. Bilhassa çocuklar, bu kriz ortamlarında ağır bedeller ödedi ve hâlâ da ödemeye devam ediyor.

Aynı da diyebileceğimiz tıpkı husus şimdilerde Rusya-Ukrayna cenginde yaşanıyor. Tümlenmiş Milletler Sığınmacılar Yüksek Komiserliği’nin açıklamış olduğu son datalara bakılırsa yarısından fazlası Polonya’ya olmak suretiyle 3 milyona yakın Ukraynalı komşu ülkelere geçti.

Bu kalabalık göçün en büyük mağdurları ise her zamanki benzer biçimde gene çocuklar oldu. Tümlenmiş Milletler Ufaklıklara Bağış Fonu verilerine bakılırsa 7-14 Mart tarihleri içinde evlerini terk etmek zorunda kalan çocuk sayısı 500 bine yakın. Ne bulunduğunun bilincinde bile olmayan on binlerce çocuk, aileleriyle beraber göçe zorlanıyor…

Ne var ki bu akını tersine çevirmeye çalışan Ukraynalılar da var. Milyonlarca şahıs Ukrayna’dan kaçmaya çalışırken surat binlercesi de ülkeye geri dönmek amacıyla inanılmaz bir savaşım veriyor. Savaşın ilk günlerinde Polonya’ya sığınan Ukraynalılar, sınıra bayağı çıkartma yapmış olup “Korkmuyoruz” diye ülkelerine başlangıç yapıyor.

Milyonlar kaçıyor ama yüz binler geri dönüyor Başka ülkede yapamıyoruz, artık korkmuyoruz...

ZELENSKİ’NİN SÖZLERİ SINIRLARDAKİ UKRAYNALILARI DAHA DA CESARETLENDİRDİ

class=”medyanet-inline-adv”>

Ukrayna Başbakanı Denis Şmihal, geride bıraktığımız cuma günü yapmış olduğu izahta ortalama 200 bin Ukraynalının ülkeye geri döndüğünü açıkladı.

Rusya’nın Ukrayna’ya daha kuvvetli tarzda saldıracağı olasılığına karşı hususi uçaklarla ülkeyi terk eden milletvekilleri ve çalışma insanlarına seslenen Ukrayna Devlet Başkanı Vladimir Zelenski’nin kelamları de göç eden Ukraynalıları çok motive etti. Zelenski, “Kalanlar bizimle olanlardır ve bizdendir. Fazlalıklar masraf, Ukrayna milletleri kalır” kelimelerini kullanmıştı.

Peki dönenler niçin dönüyor? İşte Polonya sınırında yaşananlar ve ülkelerine dönen Ukraynalıların hikâyeleri…

UKRAYNALI DOKTOR: “UKRAYNA’NIN BİZLERE İHTİYACI VAR”

class=”medyanet-inline-adv”>

Oleh Trehuba, 44 yaşlarında bir hekim… Rus işgali başladığında ailesiyle beraber Dominik Cumhuriyeti (ulusal egemenliği)’nde tatildeydi. Trehuba, hemşire olan eşi Iryna ve üç çocuğuyla, komşu ülkelere sığınmak zorunda kalan Ukraynalıları iyileştirme etmek amacıyla iki hafta süresince Avusturya, Almanya ve Polonya sınırında dolaştı.

Tabip Trehuba sınırlardaki gözlemlerini şu şekilde söyledi: “Ülkemize dönmeden ilkin sınırdaki yurttaşlarımızın sağlığına bakmak istedik. Fakat buralardaki insanlık dramını tekbir vakit unutmayacağım. Hanımefendilerin gözlerindeki endişe ve evlatların gözyaşları gözümün önünden asla gitmiyor…”

Sınırda kaldıkları zaman süresince eşiyle beraber yararlı olduklarını da düşünen Trehuba, “Hemen geri dönme tarihi” diye şu kullandı:

“Karımla beraber yedi gün süresince ağlayarak dolaştık. Ukrayna’dan gelen bilgiler fazlaca kötüydü. Hâlâ üzücü bilgiler geliyor. Fakat pes edip kaçmak istemiyoruz. Ukrayna’da kalmaya yargı verdik ve döndük. Bir hekim olarak memleketimde bana gereksinim var.”

Milyonlar kaçıyor ama yüz binler geri dönüyor Başka ülkede yapamıyoruz, artık korkmuyoruz...

Ukrayna’dan konuşma amacıyla Türkiye’ye gelen 6 hekim da sınır kapıları ve havaalanlarının kapanması sebebiyle ülkelerine geri dönmek amacıyla büyük bir savaşım veriyor.

Her yolu denediklerini dile getiren doktorlardan Irına Serenko, “Ne yazık ki bütün tren istasyonları, havaalanları kapalı ve hücum aşşagıda. Seçenek yolları deniyoruz. Romanya ve Moldova üstünden girmeye çalışıyoruz. Ne olursa olsun ülkemize gideceğiz, korkmuyoruz” diye söyledi.

class=”medyanet-inline-adv”>

UKRAYNALI ÖĞRETMEN: “KORKMUYORUM! YENİDEN ÖĞRENCİLERİMLE SINIFTA OLACAĞIM”

Vira Lapchuk 52 yaşlarında bir muallim… Harp evvelinde Ukrayna’nın batısındaki Rivne şehrinde yaşıyordu. Rusya erleri hemen hemen yaşamış olduğu şehre gimeden Lapchuk, Polonya’da yaşayan evladının ısrarlarına dayanamayarak memleketini terk etmek mecburiyetinde bırakıldı. Hanesinden uzak tam yedi gün geçirdi. En nihayet geri dönmesi icap ettiğini düşündü ve bu yönde bir adım attı.

Lapchuk, Rivne şehri güvendeyken tehlikede olanlara yada korkan ufaklıklara bağış etmenin vazifeyi bulunduğunu söyleyerek, geride bıraktığımız cumartesi gecesi Ukrayna’ya geri döndü. Lapchuk artık korkmadığını vurgularken ömür sürdüklerini şu cümlelerle söyledi:

class=”medyanet-inline-adv”>

“Polonya’da kaldığım sürece süresince her gün gözyaşı döktüm. Yaşadığım şehrin ve ülkemin son şeklini gördükçe fazlaca üzülüyorum. Fakat artık korkmuyorum. Öğrencilerimle beraber tekrardan sınıfta olacağımız günlere geri döneceğimizi biliyorum. Kuvvetli olmamız gerekli. Farklı ülkede yapamıyorum. Biz Ukrayna’ya aitiz. Konutumuz burası!” 

Milyonlar kaçıyor ama yüz binler geri dönüyor Başka ülkede yapamıyoruz, artık korkmuyoruz...

SAVAŞTA ÖLEN İKİ ARKADAŞINDAN SONRA DÖNMEYE KARAR VERDİ

Polonya’nın Medyka sınır kapısında Ukrayna’ya başlangıç yapmak amacıyla bekleyenler içinde Ukraynalı ağır araç şoförleri de var. Onlardan biri de 35 yaşına sahip Oleksii Zvieriev…

Zvieriev, savaşın başladığı günden bigün ilkin Kiev’e fazlaca yakın olan Brovary’den Polonya’ya ağırlık taşıyordu. Savaşın birinci günü Polonya’ya başlangıç yapmış oldu. Tasarısı işi biter bitmez ülkesine geri dönmekti. Ancak sülalesi Polonya’da kalması mevzusunda baskı yapıyordu. Bilhassa anası geri dönmemesi amacıyla her gün arayıp ikna etmeye çalışıyordu.

Zvieriev de savaşın her geçen gün yoğunlaşması üstüne ailesini de Polonya’ya getirme sonucu almıştı. Ta ki Rus işgalinin beşinci gününde, harbe dahil olan iki çocukluk arkadaşının Mariupol’deki çatışmalarda öldürülmüş olduğu haberini yere kadar… Arkadaşlarından biri 25, öbürü 40 yaşındaydı.

Mariupol şu an dümdüz edilmiş apartmanlar, yıkılmış AVM’ler ve saldırıya uğramış bir doğum hastanesiyle bayağı İkinci Yerküre Savaşı’nı çağrıştırıyor. Şehirde yaşamını kaybedenler amacıyla toplu mezarlar bile açılmış vaziyette.

Oleksii Zvieriev de yaşamını kaybeden iki arkadaşının ailelerinin yanında olmak amacıyla Mariupol’e dönmeye yargı verdi. Zvieriev, “Mariupol, savaştan ilkin 500 bin bireyin yaşamış olduğu bir kentti. Günlerdir kalabalık bombardımana maruz kalıyor. Arkadaşlarımın aileleri güç vaziyette. Şehirde gıda ve suyu biten insanoğlu amacıyla endişeleniyorum. Artık burada kalmamın tekbir ehemmiyeti yok, memleketime geri dönüyorum. Savaşmaya hazırım” kelimelerini kullandı.

Zvieriev’nin de aralarında bulunmuş olduğu binlerce şahıs pazar günü Przemysl İstasyonu’ndan kalkan trenle Kiev’e hareket etti.

“SAVAŞMAK İÇİN GERİ DÖNÜYORUM”

Przemysl İstasyonu’ndan hareket eden trende yer edinen bir farklı Ukraynalı da Polonya’daki şantiyelerde altı ay çalışan 28 yaşına sahip Denis’ti…

Ceketine takılı Ukrayna bayrağı şeklindeki rozetini yanından asla ayırmadığını dile getiren Denis, geri dönme kararıyla alakalı “Polonya’da tek başımayım, burada kimseyi tanımıyorum. Niçin burada kalayım ki? Vatanıma dönmem en doğrusu… Orduya katılmak, savaşmak amacıyla geri dönüyorum. Kazanacağız!” kelimelerini kullandı.

Lviv’den kaçmak zorunda kalıp Polonya’ya sığınan 36 yaşına sahip Lesa da Ukrayna denetim noktası binasına girmeden ilkin “Oldukca korkuyorum fakat ben bir anneyim. Çocuklarımla beraber olmak isterim. Bu fazlaca korkulu fakat mecburum. Ülkemize sahiplenmek zorundayız” diye açıkladı.

Milyonlar kaçıyor ama yüz binler geri dönüyor Başka ülkede yapamıyoruz, artık korkmuyoruz...

ODESSA’YA GİTMEK İÇİN ÇABALAYAN UKRAYNALILAR

Ukrayna’nın güneyinde Herson’un tam anlamıyla Rus dikkati aşşagıda olması ve Rusların Mıkolayiv’e doğru ilerleme arzuyu, Rus güçlerinin Ukrayna’nın ana liman şehri  Odessa’ya açılabileceği anlamına geliyor. Özetle Odessa, şu an savaşın cenup cephesindeki en kilit nokta…

O şekilde ki işgale hazırlanan şehirde caddelerin ve zamanı binaların mühim bir bölümü kum torbalarıyla korumaya alınmış vaziyette. Rusların buradaki gayeyi Ukrayna’nın denizle olan bağını tümüyle kesmek.

Hem de Ukrayna Ulusal Emniyet ve Müdafa Konseyi Sekreteri Aleksey Danilov yapmış olduğu basın açıklamasında, Rus paraşüt birliklerinin buraya iniş yapmayı planladığını sadece hava şartları sebebiyle Sivastopol’a geri dönmek mecburiyetinde kaldıklarını söylemişti.

Milyonlar kaçıyor ama yüz binler geri dönüyor Başka ülkede yapamıyoruz, artık korkmuyoruz...

Görünen o ki, Odessa gelecek günlerde sıcak çatışmaların fazlalaşması muhtemel bir mekan. Ancak buna karşın Polonya sınırından Odessa’ya gitmek amacıyla çabalayan Ukraynalılar da var.

“Odessa’da evlerimiz var, niçin burada bir asla benzer biçimde yaşayıp, yerlerde yatalım?” diyen süpermarket kasiyeri Yulia Boychenko, geri dönen bir çok Ukraynalı benzer biçimde bütün rizikoları dikkatlice hesapladığını söyleyerek iki çocuğuyla beraber ilkin trenle Kiev’e sonrasında da Odessa’ya gitmek amacıyla Polonya’dan ayrıldı.

86 yaşına sahip anasına bakmak amacıyla Odessa’ya geri dönen Elena Strushkina ise “Annemin bana gereksinimi var. Daha çok ancak kalamazdı, üstelik şehirde her geçen gün hareketlilik fazlalaşıyor. Artık ülkemdeyim tekrar gitmeyi düşünmüyorum” diye açıkladı. Ek olarak konutunun rahatlığını da özlemiş olduğu dile getiren Strushkina “Annem haricinde bakmakla yükümlü olduğum bir köpek ve iki kedim var. Onları da artık ancak bırakmam” kelimelerini kullandı.

The Washington Post’ta piyasaya çıkan ‘As refugees flee into Poland, some Ukrainians have decided to do the unexpected: Go home’ ve Wall Street Journal’da piyasaya çıkan ‘Millions Are Fleeing Ukraine, Some Are Going Back’ başlıklı havadislerden derlenmiştir.

DİĞER HABERLER

YORUMLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Instagram

GÜNDEM HABERLERİ