Onun evi şantiyeler! ‘Benim rüyam bile viyadük’

İTÜ mezunu yüksek inşaat mühendisi Ebru Dinar, İstanbul metrosunda güzergâh dikkati olarak başladığı mesleğinde Alibeyköy Viyadüğü şantiyesinde saha mesulu olup, kariyerinde doruk yapmış oldu. 10 yıl konut tutmadan kent kent dolaşarak değişik projelerde çalışan Dinar, “Adam egemen bir sektör olması beni hırslandırdı” diyor.

class=”medyanet-inline-adv”>

İnşaat sektöründe çalışanların yüzde 99’u adam. Şantiyelerde hanım çalışan yok denecek kadar azca. İnşaat Yüksek Mühendisi Ebru Dinar hemen hemen kaide olan bu geleneği kıran adlardan biri. İnşaat mühendisliğini ‘sahada çalışmak’ amacıyla seçmiş; “Fiziği ve matematiği fazlaca seven biri olarak inşaatlarda emek vermeyi hep fazlaca alaka çekici buldum. Adam egemen bir sektör olması beni hırslandırdı. Masa başı çalışmak amacıyla değil kendi sahada çalışmak amacıyla bu mesleği seçtim. 220 bireylik bölümde yalnız 5 hanım öğrenciydik. Hem girmesi hem de bitirmesi fazlaca güç bir kısım. Hem okumak hem çalışmak amacıyla bu mesleği sevmek gerekmekte. Oldukça çok kişinin olduğu bir adam grubuyla beraber okuyorsunuz fakat mektepde fazlaca güzel dostluklarım oldu. ‘Ebru aslına bakarsanız bizlerden’ derlerdi. Yetişim yaparak meslek hayatıma başladım. Ankara’da içme suyu tasfiye tesisinde yetişim yaptım. Ondan sonra minik şantiyelerde çalışmalara başladım. Çalıştığım bütün şirketlerin ilk hanım saha çalışanı oldum.”

class=”medyanet-inline-adv”>

KENDİMİ İSPAT ETMEM İSTENDİ

Birkaç değişik projede çalıştıktan sonrasında İstanbul metrosunun yüklenici iş yerinde çalışmaya başlamış olan Dinar, bu vazife yardımıyla kariyerinde mühim dereceler kaydetmiş:

Onun evi şantiyeler Benim rüyam bile viyadük

“Normalde taze mezun bir inşaat mühendisi çalışmaya şantiye şefi olarak alınır. Sadece hanım olduğum amacıyla bana bu şekilde yaklaşılmadı. Kendimi kanıtlama edip bu vazifeyi hak etmem beklendi. İlk olarak güzergâh denetim görevinde çalıştım. Metro yapılacak bölgenin üstündeki binaların sütun ve kirişlerini denetim ediyorduk kısaca riziko ölçümü yapıyorduk. Bağcılar, Asır Yeri, Mahmutbey bölgesinde girip çıkmadığımız yapı kalmadı. Güzergâh dikkati vazifeyi benim hedefime giden yolda ilerlememi sağlamış oldu. Kendimi kanıtlama ettikten sonrasında projenin gözbebeği şantiyelerinden kabul edilen Alibeyköy Viyadüğü şantiyesinin sorumluluğunu bana verdiler. Meslek hayatımdaki en mutlu olduğum anlardan biriydi.”

HEM PROJE HEM MOBBİNG

Bu viyadüğün inşaat özellikleri yönünden fazlaca kıymetli bir yapı bulunduğunu dikkat çeken Dinar, “İlk şantiye şefliğimdi, değişik teknikler kullanılması gerekiyordu, geceleri rüyamda görüyordum. Oldukça güç fakat fazlaca keyifli bir süreçti” diyor. Bu geçen sürede hanım olduğundan fazlaca sorun yaşadığını konu alıyor:

class=”medyanet-inline-adv”>

“Teknik güçlükleri yüksek bir yapıydı. Her insanın gözü üzerimdeydi. Bir taraftan fazlaca destekleyenler bir taraftan da başarısızlığını bekleyenler var. Bu bahsettiğim şantiyede 15 değişik bölgede saha var ve 15 değişik şef var, bunlar da birbiriyle rekabet içerisindeydi. Müdürüm hanım şantiye şefiyle çalışmak istemiyordu. Hanımefendilerin sahada emek vermemesi icap ettiğine inanıyordu ve benim o sahada çalışmamam amacıyla elinden gelen her şeyi yapmış oldu, fazlaca kalabalık mobbing aşşagıda yürüttüm projeyi.

MÜDÜR SONRA ÖZÜR DİLEDİ

Beni bir üst yönetim seçmişti fakat raporlamayı o bireye yapıyordum. Tek benimle konuşmamak amacıyla benim yanıma bir şantiye şefi çalışmaya aldı, beraber yapacaksınız bu işi söyledi. Oysa projenin bütün ayrıntılarını ben biliyorum sadece müdür sualleri öteki mühendis arkadaşıma soruyordu. Bir taraftan projenin hatasız adım atması lüzum bir taraftan insanların bu tavırlarıyla uğraşıyorum. Taze gelen mühendis dostum da bunun hatalı bulunduğunu fark etti ve ayrıldı. Projeyi ben bitirdim. Ondan sonra bana bu tarz şeyleri icra eden müdür özeleştiri yapmış oldu ve yaptıklarından ötürü özür diledi.”

Onun evi şantiyeler Benim rüyam bile viyadük

İŞÇİLERLE AİLE GİBİYİZ

class=”medyanet-inline-adv”>

“Peki işçilerle iyi mi bir diyaloğunuz var?” diye soruyorum Dinar’a. İçi fazlaca rahat bir halde cevap veriyor:

“Çalıştığım bütün takım dostlarım hanım saha şefine fazlaca süratli bir halde adapte oldu. Ayrıca ‘Şef sizin gelmeniz fazlaca iyi oldu, biz kendimize çeki seviye verdik’ diyenler oldu. Zaman içinde sülaleden biri benzer biçimde oluyorsunuz. Pek fazlaca takım arkadaşımla hâlâ konuşurum, eşlerini çocuklarını sorarım. Siz üstünlük sağlamak amacıyla hususi bir gayrete girmezseniz kimse de size hanım şefsiniz diye saygısızlık etmiyor. Ben takım arkadaşlarımdan yana hep şanslıydım.”

YETKİLİ OLDUĞUMA İHTİMAL VERMİYORLAR

Dinar meslek yaşamı süresince sık sık yaşamış olduğu bir mevzusu gülümseyerek konu alıyor: “Mesela inşaata birisi gelir ve yetkili arar. Bir arkadaşa harcama, ‘Şantiye şefi siz misiniz?’ der. Sonrasında farklı bir arkadaşa sorar. Kesinlikle benim yanıma gelmezler. Bundan dolayı olasılık vermiyorlar oranın görevli müdürü olabileceğime. Ben de asla ses etmiyorum. Bundan dolayı eninde nihayet beni bulacak.”

Onun evi şantiyeler Benim rüyam bile viyadük

10 YIL EV TUTMADIM

class=”medyanet-inline-adv”>

Yazın sıcakta kışın soğukta devamlı dışarıdasınız. Gecesi gündüzü yok. Gündüz 08.00’de gireriz şantiyeye gece katiyen 06’da çıkamayız. 36 saat ayakta aralıksız çalıştığımı bilirim. En kalabalık anda bile tam başarım vermeniz gerekir. Bundan dolayı her an fazlaca mühim yargılar almak gerekmekte. Ben yorgundum yanılgı yaptım deme lüksünüz yok. Hep dinç ve enerjik olmak gerekmekte. Ben bizi birazcık pamuk işçileri benzer biçimde görüyorum. Bir projede çalışıyoruz arkasından farklı bir kent ya da ülkede farklı bir projeye geçiyoruz. Benim 10 yıl sonrasında ilk olarak bu yıl konutum oldu. Bizim çalışma 24 saat sürdüğü amacıyla işin başlangıcında kalmak mühim. 10 senedir hep şantiyelerde yaşıyordum.

İLK KEZ AVANTAJLI OLDUM

class=”medyanet-inline-adv”>

Ebru Dinar’ın son çalmış olduğu şirket yenilebilir enerji alanında. Nordex, Türkiye’de rüzgar enerjisi santrallerinin inşası alanında çalışma yapıyor: “Büyük tonajlarla ve yüksekte çalışıyoruz. Rüzgâr verimliliği yüksek olan yerlerde ağır çalışma makineleriyle kurulum yapıyoruz. Hayatımda ilk olarak bu şirkette hanım olduğum amacıyla dezavantajlı değil üstün oldum diyebilirim. Firmanın ilk hanım saha müdürü oldum. Şirket yönetimi bunu pozitif yönde karşıladı ve fazlaca önemsedi. Üst yönetimden sahaya bütün emek harcama dostlarım dayanak verdi.”

‘BURAYI BİZ YAPTIK’ GURURU

Hanım inşaat mühendisleri olarak konfor alanından çıkmamız icap ettiğini düşünüyorum. Pak giysilerle çalışmaya gitmek, tertipli bir yaşam elbet güzel fakat konfor alanından çıkınca değişik ve keyifli bir yerküre var. Bir takımla bir hedef uğruna çalışmak, o sorumluluğun altına girmek bambaşka bir duygu. Tüm projeler bana bir sanat eseri benzer biçimde geliyor. Mesela Alibeyköy Viyadüğü’nü gördüğümde ‘Burayı biz yaptık’ diye duygulanıyorum.

ZAMANLA YARIŞ

Bizim işte zaman içinde yarış var. Mesela bir çalışma bitecek ki öteki takımlar girsin. Demir, kalıp ve beton kademesinin gecikmemesi mühim. Şayet bir çalışma sarkarsa bütün çalışma sarkıyor bu da hem organizasyonel açıdan hem maddi olarak herkesi ziyana sokar. 

DİĞER HABERLER

YORUMLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Instagram

GÜNDEM HABERLERİ