Ruslar ‘Kimin öleceğine sen karar ver’ deyince… Bunu hiç kimse beklemiyordu!

class=”medyanet-inline-adv”>

Neredeyse iki hafta süresince gece gündüz Rus erleri tarafınca dövüldükten sonrasında vefat, Maksim Didik amacıyla ürkütücü bir şey olmaktan çıkmıştı. Ayrıca ölmeye hazırdı artık. Fakat ölmedi…

Kendine sıkılan bir kurşun, vızıldayan bir sinek şeklinde kulağının yanından geçti ve dizlerinin üstüne çöktüğü noktada toprağa saplandı. Sadece birlikte oldukları 21 bireyden kimileri, Didik kadar talihli değildi.

Bu vakadan 11 gün ilkin şu demek oluyor ki 19 Mart günü, Didik pek rahat olmasa da göreceli özgürlüğünün keyfini çıkarmaya çalışıyordu. Rus erleri Kiev’in 30 kilometre doğusunda mevcut olan köyü Novyi Bikiv’i ele geçirmişti fakat Didik, çalışmaya devam edebiliyordu.

O cumartesi sabahında da bir bark da adı verilen aile dostlarıyla beraber hayvanlarını beslemek amacıyla dışarı çıktı. Konuta dönerlerken 21 yaşına sahip Didik, devriye gezen Rus askerlerinin dikkatini çekti ve ayaküstü sorguya alındı.

class=”medyanet-inline-adv”>

Bir taraftan “Bizim yerimizi Ukrayna askerlerine sen mi malumat verdin? Bu sebeple mi üzerimize bomba atıp duruyorlar?” diye soruyor bir taraftan da Didik’in bedeninde orduda vazife yaptığına im eden dövmeler arıyorlardı. Telefonunu aldılar, Rus askerlerinin fotoğraflarını çekmiş mi diye baktılar. Tarafındaki arkadaşının söylediğine gore, Didik’i epey sıkı sorguladılar.

Sorgu kararında Didik’in Rus birliklerini Ukrayna askerlerine suç duyurusu ettiğine ilişkin bir kanıt bulunamadı. Fakat gene de Didik ve yoldaşı yakınlardaki bir mahzene götürüldü. Wall Street Journal’a anlattıklarına gore, burada Rus erleri tarafınca silah kabzaları ve tüfeklerle dövüldüler. Didik, erlerin dizlerine çekiçle vurduğunu ve vücudunu kızgın demirlerle dağlama tehdidinde olduğunu söyledi. Yoldaşı da Didik’in oldukça kötü hırpalandığını, erlerin bilhassa kaburga kemiklerini gaye aldığını söylemiş oldu.

GÖTÜRÜLENLERİN BAZILARINDAN HAFTALARDIR HABER YOK

Rusya’nın üç aydan fazladır sürdüren Ukrayna işgalinde, Didik şeklinde bir hayli emsal var. İşgalin ilk haftalarında Ukrayna’da beklenmedikleri bir direnişle karşılaşan, düşürüldükleri pusular karar büyük kayıplar yaşayan Rus kuvvetleri, Ukrayna ordusuna pozisyon bilgisi, fotoğraf ve emsali danışma dayanağı sağladığını düşündükleri sivilleri sorgulamaya başladı. Sorgulanan bireylerden kimileri üzerinde günlerce malumat alınamadı, kimileri ise halen yitik.

class=”medyanet-inline-adv”>

Didik’e dönecek olursak… Üç gün süresince bodrumdan bodruma gezdirilen Didik ve arkadaşına Rus erleri sonunda “Gitme tarihi geldi” diye açıkladı. Kafasına bir sırt çantası geçirilen delikanlı, bir eri nakliye aracına bindirildi. Didik, motor çalıştıktan sonrasında saniyeleri saymaya başladı. Böylece gittikleri mesafeyi hesaplayabileceğini umuyordu. Sadece vasıta kısa bir zaman sonrasında durdu ve Didik öteki tutsakların yanına götürüldü.

Askerlerden biri, “Hepiniz sıraya girin. Birbirinize tutunun. Hepinizi teker teker götürecek halim yok” diye bağırıyordu.

Kafasında halen çanta olan Didik ve öteki tutsaklar, bir yapının yanında mevcut olan kazan dairesine götürüldü. Burada bir ısıtıcıya zincirlenmiş iki Ukraynalı er bulunuyordu. Didik, Rus askerlerinin kendini ve arkadaşını ite kaka mekan altındaki minik bir depoya soktuğunu söyledi. Yanlarında bir şahıs daha vardı.

class=”medyanet-inline-adv”>

Aleksandr İgnatov adlı bu erkek birkaç yıl ilkin geçirdiği bir trafik kazası sebebiyle kronik bellek kaybı yaşıyordu. Bir komşusunun Wall Street Journal’a anlattığına gore, İgnatov, bu sorunu sebebiyle devamlı denetim noktasına gidip Rus askerlerine “Ne oluyor?” diye soruyordu. Bu yüzden sinirlenen erler İgnatov’u gözaltına almıştı. Fakat Didik’in ve diğer bir tutsağın söylediğine gore İgnatov erleri kızdırmaya orada da devam etmişti. Sık sık gözbağını çıkarıyor, onlarca kere aynı da diyebileceğimiz tıpkı sualleri soruyordu. Didik’in söylediğine gore, erler İgnatov’un kafasında şişeler kırıp gülüyor eğleniyordu.

Ruslar Kimin öleceğine sen karar ver deyince... Bunu hiç kimse beklemiyordu

Didik ve diğerlerinin tutulduğu yapı

class=”medyanet-inline-adv”>

“BENİ BURAYA KAPATACAĞINIZA ÖLDÜRÜN”

Bodrumdaki ilk günlerinde Ukrayna erleri tutsaklara dayanak oluyor, ab da diyebileceğimiz su ve yakınlardaki dükkanlardan yağmaladıkları limonatalardan içiriyordu.

İlerleyen günlerde sivil sayısı artarken Ukrayna erleri de oradan alındı. 24 Mart günü Novyi Bikiv’den soyadının söylenmesini istemeyen 65 yaşına sahip Mikola adlı bir erkek bodruma getirildi. Söylediğine gore o ve öteki taze gelenler, ilkin köy okulunda sorgulanmış peşinden da bu gözaltı merkezlerine dağıtılmıştı.

Didik ve Mikola, Wall Street Journal’a yaptıkları izahta erlerin hiçbirinin ayırıcı bir özelliği olmadığını, yalnız kol ve bacaklarında beyaz bantlar bulunduğunu söylemiş oldu. Çernihiv Savcılığı’ndan meydana getirilen izahta ise bölgede yalnız üç Rus birliğinin vazife yapmış olduğu ve bu birlikler üzerinde cenk kabahatleri soruşturması başlatılmış olduğu duyuruldu.

Mikola diğerleriyle beraber mekan altı deposuna girmek istemiyordu. İçerisi kanla, idrarla, dışkıyla kirlenmiş battaniyelerle doluydu. Kapak üstüne kapanmış olduğu anda klostrofobi krizi yaşayan Mikola, Rus askerlerine “Beni buraya kapatacağınıza öldürün” diye yalvardı. Rus askerlerinden biri “Heves etme, sizi vuracak zamanımız olması bekleniyor” dedikten sonrasında kapağı sıkıca kapatıp mekan altındaki Ukraynalıları karanlığa gömdü.

class=”medyanet-inline-adv”>

ASKERLERİ HİZAYA GETİREN CESUR KADIN

Birkaç gün sonrasında aralarına 25 yaşına sahip bir matematik muallimi katıldı. Didik bu hanımı görünce tanımıştı. Ismi Viktorya Andruşa’ydı ve ikisi aynı da diyebileceğimiz tıpkı çevrede yetişmişti.

Andruşa’nın babası evlerinin bahçesinden civardaki Rus birliklerini izlemiş, ellerindeki ekipmanların bir envanterini çıkarmış, Andruşa da bu malumatı ordudaki bir arkadaşına aktarmıştı.

Babasının Wall Street Journal’a söylediğine gore, 25 Mart günü 15 Rus eri evlerini bastı; genç muallimi arıyorlardı. Hanımı üst kata götürüp telefonunu incelediler. Andruşa sorgusunda Ukrayna kuvvetlerine data verdiğini kabul etti. Peşinden gözlerini bağladılar, giysilerini topladılar ve hanımı bir eri taşıta bindirip götürdüler.

Didik, kazan dairesine getirildiğinde Andruşa’nın bedeninde morluklar bulunduğunu belirtti. Sadece genç hanım Rus askerlerine Ukrayna işgali amacıyla verip veriştirmekten de geri durmuyordu.

Mikola, Andruşa’nın cesaretine fanatik bulunduğunu belirterek, “Onlara ‘işgalciler’ demekten asla çekinmiyordu. Niçin buraya gelip barışçı hayatlarımızı mahvettiklerini soruyordu. Rusların yüzlerini görmeliydiniz” diye söyledi.

Mikola, Rusların sonraki günlerde Andruşa’ya tekrar ilişmediğini, hanıma saygıyla işlem edildiğini de kelamlarına ekledi.

Ruslar Kimin öleceğine sen karar ver deyince... Bunu hiç kimse beklemiyordu

Ana ve babası Maksim Didik’deri neredeyse iki hafta süresince malumat alamadı

KAZAN DAİRESİ KALABALIKLAŞIYORDU

Bir sonraki gün bölgede yaşayan diğer Ukraynalılar da kazan dairesine getirildi. Ukrayna erleri artık orada olmadığından öteki tutsaklarla ilgilenecek birine gereksinim vardı. Erler bunun amacıyla Didik’i görevlendirdi. Mikola da Didik’in askerle tutsaklar içinde diyaloğu yürüttüğünü doğruladı.

Didik sonraki günlerde Rus askerlerinin tutsakları, bilhassa de taze gelenleri gaddarca dövdüğünü söyledi. Rusya’nın Kiev saldırıları, direnişçilerin hazırlık hatlarına amaçlı hamleleriyle başarısız çok, kaynayan hiddet tutsaklara sertlik olarak yansıyordu. Şartlar kötüleşiyor, bilhassa sağlık problemi büyüyordu. Mikola, İgnatov’un sağlığının günden güne kötüleşmekte bulunduğunu belirtti.

27 Mart’ta Ruslar, Andruşa ve İgnatov’u alıp götürdü. Ailelerinin söylediğine gore, o günden beri ikisinden de asla malumat alınamadı. Çernihiv Savcılığı, Andruşa’nun Rusya’nın Ukrayna sınırı civarlarındaki Kursk şehrinde hapiste olduğuna ilişkin teyit edilemeyen kimi zaman bilgiler aldıklarını söylemiş oldu.

Andruşa’nın babası kızının ihtimaller içinde bir tutsak takasında kullanılmak suretiyle Rusya’ya götürülmüş olmasından kaygı ettiğini belirterek, “Onu geri getirmek amacıyla her şeyimi verirdim” diye söyledi.

Ruslar Kimin öleceğine sen karar ver deyince... Bunu hiç kimse beklemiyordu

Didik, günler sonrasında o kazan dairesine geri döndü

“SEKİZ CESEDE İHTİYACIMIZ VAR”

Didik’in anlattığına gore, iki gün sonrasında Rus askerlerden biri kazan dairesini ve bodrumu dolduran tutuklulara yakında özgür bırakılacaklarını söylemiş oldu. Fakat hakikatte hepsi daha da kötüye gitti.

Ertesi gündüz saat 8.30 sularında askerlerden biri kazan dairesinin kapısını açtı. Sarhoş şeklinde görünüyordu ve tutsaklara “Cesetlere ihtiyacım var” diye açıkladı. Adının Mihaylo İvaşko oldukları malum yaşlıca bir erkeğe ortalama “Hazır mısın?” diye sordu.

İvaşko, hazır olmadığını söylemiş oldu. Er onu dışarı çıkarıp birazcık düşünmesini istedi. Birkaç dakika sonrasında geri dönerek aynı da diyebileceğimiz tıpkı suali yeniden sordu. Erkek bu kez hazır bulunduğunu söylemiş oldu. Didik ve Mikola, birkaç dakika sonrasında tek el tabanca sesi duydu.

Rus eri kazan dairesine geri döndü ve “Sekiz cesede ihtiyacımız var” diye diğer istekli olup olmadığını sordu.

Kimse öne çıkmayınca er Mikola’ya dönerek “Sen hazır mısın?” diye açıkladı. Mikola duraksayınca er bu yolculuk Didik’deri bağış istedi. Onu bir kenara çekip hangi tutsakların öldürüleceğine yargı vermesini söylemiş oldu. Didik, “Bunun vicdan azabıyla yaşayamam” diye erin talebini reddetti ve “Madem öyleki beni öldürün” deyip istekli oldu.

Rus er, Didik’i yaka paça kazan dairesinden çıkarıp yakınlardaki bir kabristana götürdü ve dizlerinin üstüne çökmesini istedi. Didik söyleneni yapmış oldu ve beklemeye başladı. Bir tabanca sesi duydu, peşinden o silahtan hararetlenen kurşunun derhal önündeyken toprağa saplandığını görmüş oldu. Sesini çıkarmadan dizlerinin üstünde beklemeye devam etti.

Rus er Didik’i tutup kaldırdı ve “Tekrar böyle konuşmanı istemiyorum” diye uyardı. Didik, ondan sonra Rus erin hangi nedenle yumuşadığını ve tavrını değiştirdiğini heves edecekti.

Peşinden er, diğer tutsakları seçip götürdü, kimileri da öldürülmek amacıyla istekli oldu. Gece olduğunda kazan dairesinde yalnız 12 esir kalmıştı. Hep beraber azca bir oran karabuğday lapası yediler.

Ruslar Kimin öleceğine sen karar ver deyince... Bunu hiç kimse beklemiyordu

Erler tutsaklara taktıkları kelepçeleri bile almadan gitti

ASKERLER ANİDEN ÇEKTİ GİTTİ…

Ertesi gündüz saat 5.30’da aynı da diyebileceğimiz tıpkı er gene geldi, kendinin ve yoldaşlarının ayrılmak suretiyle olduklarını malumat verdi. Er tutsaklara oldukları mekanda birazcık daha kalmalarını, peşinden dışarı çıkarken de dikkatli olmalarını söylemiş oldu. Birkaç dakika sonrasında erlerin araçlarının motorlarının çalıştığını ve uzaklaştığını duydular.

Bir saate yakın bekledikten sonrasında artık kapısı kilitli olmayan kazan dairesinden çıktılar. Didik, yakındaki kabristana doğru yürüdüklerini ve bundan önceki gün infaz edilmek suretiyle götürülenlerden altısını halen yaşar halde bulduklarını söylemiş oldu. Öteki üç şahıs mezarlığın girişinde mekanda yatıyordu, kurşunlar yüzlerini parçalamıştı. Adamlardan biri kayıptı.

İnsan Hakları İzleme Örgütü, bir tutsağın tabirine dayandırdığı izah etmesiyle kazan dairesinde 20 küsur Ukraynalının tutulduğunu ve üç bireyin öldürüldüğünü yerküreye duyurdu.

Didik evine gitmek amacıyla yürümeye başladı. Geceyi kabristanda geçirenlerden biri de onunla beraber yürüyordu. Rusların taktığı kelepçeler hâlâ o insanın kollarında duruyordu.

Didik’in anası ve babası bombardımandan kaçmak amacıyla komşu köye sığınmıştı. Sadece delikanlı bir komşu vasıtasıyla ailesine ulaşmayı başardı. Birbirlerine kavuştuklarında annesinin ilk sözü “Seni oldukça aradık, oğlum!” oldu:

“Telefonunu aradım fakat sanırım Rusların elindeydi. Yanıt verenler bana ‘Oğlun meşgul’ söylediler.”

The Wall Street Journal’ın “As Russian Forces Retreated, Mock Executions and Beatings Increased in Ukraine” başlıklı haberinden derlenmiştir.

DİĞER HABERLER

YORUMLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Instagram

GÜNDEM HABERLERİ